آنچه آیت‌الله رئیسی را شهید رئیسی کرد؛ توسل او به اهلبیت و ولایت‌پذیری ایشان بود. او به‌معنای واقعی ذوب در ولایت و اهلبیت بود. عشق او به سیدالشهدا(ع) را از نزدیک در سفرهای استانی دیدم و به حال او غبطه می‌خوردم.
در زمان معاونت ثبت اسناد و املاک کشور و بعد از آن در دادگاه انقلاب و تجدیدنظر تهران بارها با شهید رئیسی که معاونت و بعدها ریاست قوه قضاییه را بر عهده داشتند، جلساتی داشتیم. ایشان در تواضع کم‌نظیر بودند و هرگز نگاه بالا به پایین به مسائل و جایگاه‌ها نداشتند.